INTRODUCTIE   BIOGRAFIE   OEUVRE   BOEK   INTERVIEW   STICHTING   CONTACT
Woord van welkom
door Emile Ceelen

Geboren op 19 maart 1943 in het lieflijke Schin op Geul begon hij al heel jong te tekenen, verliet ook al vroeg het ouderlijk nest om de wereld maar tevens zichzelf te ontdekken, trok tekenend en werkend in diverse baantjes door Europa en koos al gauw definitief voor het penseel. Terug op eigen bodem bezocht hij even de kunstacademie en was korte tijd de laatste leerling van Charles Eyck maar rotsvast overtuigd van eigen kunnen, ontwikkelde hij als autodidact al gauw een geheel eigen stijl van tekenen en schilderen.

Na een kleurrijk, hardwerkend en scheppend kunstenaarsbestaan werd hij uitgerekend op het toppunt van zijn kunnen in de volle kracht van zijn leven bij ons weggerukt door een noodlottig verkeersongeval op 16 november 1986.

Nu, na al deze jaren leeft deze bon vivant echter nog onverminderd voort in het hart en in de gedachten van zo velen die hem hebben gekend, geboeid hebben toegekeken als hij aan het werk was, met hem hebben gepraat, gelachen, gediscussieerd, gedronken en geouwehoerd. Springlevend blijken de herinneringen aan deze mannelijke natuurmens als hij ter sprake wordt gebracht en de anekdotes over de toonbank rollen.

Maar echt onsterfelijk maken hem uiteraard zijn prachtige schilderijen waarbij hij naast de portretkunst steeds opnieuw geboeid en geïnspireerd werd door alles wat het rijkgeschakeerde Zuid-Limburgse landschap hem voorschotelde. Wie een ‘Coumans’ verwierf, nam als het ware een stukje levende natuur mee naar huis. Daar, in al die vooral Limburgse huiskamers, worden zijn schilderijen tot op de dag van vandaag gekoesterd, reden ook waarom er nog altijd zo weinig werken van hem op de markt zijn.